Στοιχάκια Πακέτο

ω ρε καούρα και καημός και ψυχική οδύνη, οντέ σε βλέπω και περνάς και μου φορείς το μίνι… είσ' όμορφη μα δε μπορεί η ομορφιά να βάλει ένα κομμάτι από μυαλό στο άδειο σου κεφάλι! εξήντα μήνες σ' αγαπώ, σύνολο πέντε χρόνια και λεμονιές να φύτευα θα έκοβα λεμόνια μπαρόβιος ήμουν κάποτε, το ξέρω βρε κουκλί μου… πρέπει εδά να το χτυπάς ώσπου να βγει η ψυχή μου; γίνε μωρό μου Internet να γίνω ιστοσελίδα κάθε που ανοίγεις το P.C. να ΄μαι αρχική σελίδα! - αν είσαι φίλος καρδιακός και δεν φοβάσαι Χάρο, άνοιξε το πακέτο σου και δωσ' μου ένα τσιγάρο - σου είμαι φίλος καρδιακός και δεν φοβάμαι Χάρο, μα πέρασα απ’ το περίπτερο και ξέχασα να πάρω! η αρρώστια των πουλερικών μ’ έχει απασχολήσει μη μου ψοφήσει το πουλί που μου’ δωσε η φύση… συγχώρεσέ με κοπελιά, απού 'μαι λίγο down φταίει που δώρο μου' φερες μια καφετιέρα Brown! Στη Σκύλα ή στη Χάρυβδη - δεν ξέρω σε ποια μοιάζεις, μα σήκω φύγε από παε τον ύπνο μου ταράζεις! ξεράθηκε ο βασιλικός, απού' χες στη ντενέκα, γιάντα δεν τον επότιζες, ιδιότροπη γυναίκα; μη με θωρείς μικιό μικιό σαν το σκαντζοχοιράκι εγώ είμαι που τη φίλησα την κοπελιά στο ρυάκι ήθελα να 'σουνα κεφτές και να 'μουν το τηγάνι, να δεις η φλόγα του σεβντά κάψιμο που το κάνει       σα θα γεράσει ο άνθρωπος και χάσει και το φώς του, θαρρεί πως κατουρεί μακριά μα κατουρεί ομπρός του       φεγγάρι γιάντα κρύφτηκες στα σύννεφα απο πίσω έβγα, γ*μώ την τύχη μου, δε φέγγω να γ…..!       είδα μια νεκροκεφαλή με ανοικτό το στόμα φαίνεται πως αγάπαγε κι αναστενάζει ακόμα!       πες μπρε του π*ύστη π΄ αγαπάς πως αν τονε πετύχω θα του τα βγάλω τ΄ άντερα να τα κολλώ στο τοίχο   από το ΚΤΕΟ οι καρδιές έπρεπε να περνούνε κι όσες δεν είναι δυνατές να μην κυκλοφορούνε             τση θάλασσας τα κύματα χτυπούνε βράχο-βράχο τσι στιχάκια που μου λες στ’ α…… μου τσι γράφω! σε γνώρισα στση τάξης σου τη χοροσπερίδα μια νύχτα κράτησε ο σεβντάς και δεν σε ξαναείδα       να συμπαθάς το φίλο σου με όλα του τα χούγια σαν το ζευγά που αγαπά όσα κι αν έχει βούγια       έκοψε τα κουρλάκια τζη η σκυλογαυγισμένη και δα ‘ναι σαν τη λεμονιά την κακοκλαδεμένη       από κάτω από τη χαρουπιά θα στήσω μιαν αιώρα να σε κουνώ, να με κουνείς, χίλιες φορές την ώρα απέναντί σου κάθομαι και μια ματιά ανιμένω, μα πιο μπροστά τη σύνταξη μου’ πες να περιμένω! ήθελα να γινόσουνα τσιγάρο Παπαστράτος να σε καπνίζω όντε πονώ και έχει η καρδιά μου πάθος σαν τη θωρείς την κοπελιά κι όλο γυρεύει χάδια να ξέρεις πως τα κέρατα βγάζουνε παρακλάδια ετούτηνέ την εποχή όποιος αποφασίσει να παντρευτεί καλύτερα να πα να αυτοκτονήσει ένας λεβέντης στρατηγός  γνώρισε μια κυρία όμως εκείνη εγνώριζε  όλη τη μεραρχία! όσες φορές σε φίλησα να 'χα πενηνταράκια θ' αγόραζα στη Μεσσαρά  τρακόσα μουρελάκια βιόλα να κόψω δε μπορώ, μόνο να ρίξω πέτρα γιατί 'ναι το μπαλκόνι τζη  άνω από τρία μέτρα! θυμάσαι βρε αγάπη μου  που 'πινες Jack με cola και όταν εγώ σε ξάνοιγα μου έλεγες "Ξεκόλλα!"; ο άνθρωπος στα νιάτα του κάνει τις αμαρτίες, κι άμα γερνά τρεζένεται  και πιάνει τσ' εκκλησίες εγώ δεν είμαι Kρητικός να γράφω στιχάκια μ' απ' ότι βλέπεις γράφω εδώ ένα σωρό κρυάδες! Θεε μου και να τ'αξιωθώ και να το κατορθώσω το τζιν το παντελόνι σου να σου το ξεκουμπώσω… Παρασκευή και Σάββατο να μην ποτίζεις γλάστρες γιατί περνώ με το FX και το γεμίζεις λάσπες εκάνανέ μου τα ΕΚΑΜ σαρανταπέντε μπλόκα μα δεν υπολογίσανε το τούρμπο στο τογιότα όταν περνάς απ' το στενό να μη γλακάς με φόρα γιατί δεν έχεις ΑΒS και είναι κατηφόρα την πύλη καθώς διάβενα  σκοντάφτω σε μια πλάκα τη σήκωσα και έγραφε την πάτησες ρε βλάκα απόψε είδα όνειρο πως σ΄είχα στο κρεβάτι και πήγα να σ΄αγκαλιαστώ  κι αγκάλιασα τον κάτη μαύρη είσαι σαν τον κόρακα  παχιά σαν το τρυγώνι κι ο κόσμος όλος σε θωρεί  και σ’ αποκαμαρώνει στο τέσσερα επί τέσσερα θα βάλω παραπέτι οντέ θα κάνω τσι  σπινιές ο σκύλος να μην πέφτει σ' ένα περβόλι φύτεψα για σένανε ελπίδες μα ασπαλάθοι φύτρωσαν  και καμιά-δυο τσουκνίδες πέθανε συ κι ας μη νογάς αν θα σε συλλογιούνται και τα μωρά πορεύονται κι οι χήρες κυβερνιούνται ένα κομπιούτερ δυνατό θα βάλω στο μιτάτο, για να πουλώ στο ίντερνετ  το γάλα των προβάτω τα μάτια σου είναι σαν αβγά κι οι κώλοι σου βαρέλια κι όταν γυρνώ και σε θωρώ ξεραίνομαι στα γέλια μια κουζουλή συνάντησα  μα ήτανε τη νύχτα και έτσα εγώ ενόμισα το ταίρι μου πώς βρήκα ήθελα να 'μουνα χοχλιός να 'ρθω στη γειτονιά σου να γράψω με τα σάλια μου στις πλάκες τ' όνομα σου δεν είδα απού τα χέρια τζη ούτε κουφό καρύδι ήθελα και να κάτεχα που διάολο τα δίδει σαν αποθάνω βάλετε το κινητό στο μνήμα μα μη με θάψετε βαθειά γιατί δε θα' χει σήμα απ' όλα τα τετράποδα μ' αρέσει το κρεβάτι δεν είναι πιο καλή δουλειά απ' τό καλό ραχάτι τη μαντινάδα δυο φορές  ποτέ σου μην τη λέεις γιατί θαρρούν οι κοπελιές πως άλλες δεν κατέεις όλοι έχουν αγαπητικές  δέκα και δεκαπέντε κι εγώ το κακορίζικο, δεν έχω, παρά πέντε άμα τη δεις την κοπελιά νά΄χει στα πόδια τρίχες έχει διαόλους στην κοιλιά και γλώσσα δέκα πήχες εγώ σ' αγάπησα πολύ  γλυκό Όνομα_κοπέλας  μα συ ελεύθερο πουλί  κλέφτηκες με τον Μάκη